taewamon's space

  ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเคยประทับใจทะเลสาบที่ไหนเท่าที่นี่มาก่อนหรือเปล่า... ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเคยรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดกับภาพตรงหน้าได้ขนาดนี้มาก่อนหรือเปล่า...
อาจจะเป็นเพราะเราชอบทัศนียภาพท้องฟ้า ภูเขา ท้องน้ำอยู่แล้ว...พอเห็นภาพวิวที่ทอดอยู่ข้างหน้าของที่นี่ทำให้เราต้องยืนอยู่ตรงนั้นอยู่นาน... ยืนนิ่งๆ แ่ค่มอง... ไม่ได้ิคิดอะไรจริงจัง... คิดอะไรไม่ได้จริงจัง...รู้สึกหายใจติดขัด อัดแน่นอยู่ข้างใน จนรู้สึกชื้นๆที่นัยน์ตา...
 พยายามรักษาความชุ่มชื้นในนัยน์ตานั้นไปเรื่อยๆ ถ้าน้ำตาจะไหลออกมา ก็จะปล่อยให้ไหลออกมาตรงนั้นล่ะ... (อีกนิดนึงเอง)... แต่ก่อนที่จะซาบซึ้งไปมากกว่านี้ เืพื่อนก็เข้ามายืนอยู่ข้างๆด้วยซะก่อน แค่มีคนมายืนอยู่ข้างๆ น้ำตาก็หายไป เหลือแต่ความตื้่นตัน.... ที่เข้ามาทักกัน เราจำไม่ได้ว่าตอนนั้นคุยอะไรตอบไป(ตอนนี้กลับมานั่งคิดก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดี) สมองส่วนหนึ่งคิดคำพูดตอบกลับไป แต่สมองส่วนลึกแล้วยังคงอยู่กับภาพที่เข้ามาในสายตาต่างหาก...
..... ทะเลสาบแห่งนี้... ชื่อว่า Mashu Lake　（摩周湖）...

 ทะเลสาบมะชูอยู่ในการเขตของอุทยานแห่งชาติอะคัน(阿寒国立公園) เมื่อปี2001ได้รับประกาศเป็นมรดกของเกาะฮอกไกโด

 ทะเลสาบแห่งนี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 35 1เมตร   มีความยาวรอบราว 20 กม   พื้นที่ 19.2 ตร.กม   ความลึกสุด 221.4 เมตร   ขนาดใหญ่เป็นอันดับหกของญี่ปุ่น เป็นทะเลสาบที่เกิดจากปากปล่องภูเขาไฟหลังจากระเบิดแล้วมีน้ำมาสะสม หรือที่เรียกว่า Caldera (ภาษาโปรตุเกสแปลว่า แอ่งกระทะ)ที่ติดอันดับความใสเป็นอันดับสองของโลก เพราะความใสนี่ล่ะที่เปลี่ยนทัศนียภาพของพื้นน้ำไปเรื่อยๆ สร้างความตื่นตาตื่นใจให้นักท่องเที่ยวรวมทั้งเราซะแล้ว....

...หรือจะเรียกที่นี่ว่า ทะเลสาบหมอก ก็ว่าได้...โดยทั่วไปแล้ว จะมีหมอกปกคลุมพื้นผิวอยู่จนมองไม่ค่อยเห็นพื้นน้ำ ที่นี่เป็นทะเลสาบปิด ไม่มีกระแสน้ำจากภายนอกทำให้เป็นน้ำที่นี่บริสุทธิ์มากจนเห็นเป็นสีฟ้าน้ำเงินเข้ม (Mashu blue)...เข้มและนิ่งจนดึงดูดสายตามากขอบอก...

  ภายในทะเลสาบมีเกาะเล็กๆ อยู่ชื่อว่า เกาะkamuishu เป็นภาษาไอนุแปลว่าตาเฒ่าที่แปลงเป็นเทพ เกาะส่วนที่โผล่พ้นผิวน้ำมีขนาดราว110X40m สูงจากผิวน้ำรอบประมาณ30m นอกจากนี้ยังมีภูเขากำมะถัน ภูเขาไฟลูกเล็กๆ จมอยู่ใต้ผิวน้ำอีกด้วย

 

วันที่เราไป พอดีเห็นน้ำเป็นสีน้ำเงินเข้มพอดี... ไม่มีหมอกคลุม... น้ำนิ่งมาก...

กำลังโดนดึงดูด...

ทะเลสาบตอนเช้าจะสะท้อนเป็นกระจกเลย... รูปจากเพื่อนอีกทริปนึง...

ทริปฮอกไกโดคราวนี้ พบกับธรรมชาติมากมาย... เห็นความสวยงามของธรรมชาติเ่ท่าที่เวลาจะมี เท่าที่ตั๋วรถไฟจะไปถึง... ยิ่งไปมากขึ้นเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกว่ายัังมีสถานที่อีกมากมายรอให้ค้นหาอยู่ข้างหน้า ... ช่วงเวลาสามปีที่นี่หรือจะให้อยู่ต่ออีกกี่ปีคงไม่พอจะซึมซาบให้พอใจ...

หลังจากตั้งใจว่า...ช่วงเวลาจากนี้ที่ยังอยู่ที่ฮอกไกโด จะขอทำอะไรที่เคยตั้งใจจะทำ ที่มีสาระจะทำ... ยกเว้นการอ่านหนังสือเรียน การแก้สมการเลข ท่องสูตรฟิสิกส์ แก้โจทย์เคมีฯลฯ.... ช่วงเวลาจากblogที่แล้วไปเดือนกว่าๆ ... เราใช้เวลาไปยังไงบ้าง...?
ถ้า ช่วงเดือนห้าของทุกปีมีgolden week....ให้ได้เที่ยวดูซากุระ... งั้นวันหยุดแถมแจ็คพอตของปีนี้ที่มีคนเรียกว่าsilver week...ตรงกับช่วงใบไม้ร่วง... ถึงจะเป็นแค่silver แต่หยุดได้หยุดดีกว่าgoldenอีก
.... วันหยุดยาวห้าวัน...ถึงสามครั้ง...

19～23 Sep 09 -- Calendail Holidays: Tokyo, Alpen route and Shirakawa-ko
本 当のSilver Week... วันหยุดตามปฏิทินจิงๆ วันหยุดนาทีเงินที่ใครๆ ก็ออกไปเที่ยวไกลๆ ... เริ่มตั้งแต่ แย่งจองทัวร์ จองตั๋วรถไฟ...จนถึงวันออกเดินทางแล้ว...ไปที่ไหนก็มีแต่รถ คน... ต้องแย่งกันเที่ยว เดิน กิน ถ่ายรูป.... ทำให้วิวสวยๆ บรรยากาศเงียบๆ ภูเขา ทุ่งนา บ้านนอกที่โฆษณาไว้.... กลายเป็นแค่ของที่เห็นในใบโฆษณา...
... ได้เข้ากรุงไปกับรุ่นน้องคนลาว(คนที่กำลังใช้ชีวิตเหมือนเราเมื่อสองปีที่แล้ว) ไปหารุ่นน้อง(คนที่กำลังใช้ชีวิตเหมือนเราเมื่อสามปีที่แล้ว)...เริ่มจากร้านอาหารไทยที่คนญี่ปุ่นทำ กินต้มยำที่หวาน ปลานึ่งมะนาวที่ใสจนกินเป็นน้ำซุป (ขออุบชื่อร้านไว้ละกัน) ..
   สามสาวทัวร์โยโกฮามา มีจัดงานฉลองครบรอบเปิดท่าเรือ150ปี (เปิดท่าเรือพร้อมกับฮาโกดาเตะด้วย) บูทของeneos(บริษัทผลิตน้ำมัน)โชว์แมงมุมยักษ์ชื่อRa machine(พ่นน้ำได้(ทำไม？)) เทคโนโลยีประหยัดพลังงาน ที่บูทของnissanมีโชว์รถไฮบริด รถพลังงานไฟฟ้า หน้าจอwidescreen นิทรรศการเทคโนโลยีอวกาศ ที่งานช่วงกลางคืนมีลูกโลกขนาดใหญ่ที่ฉายภาพได้...เป็นภาพเกี่ยวกับรณรงค์ รักษาสิ่งแวดล้อมชื่อเรื่องว่า home
จะคุ้มมั้ย ถ้าต้องใช้พลังงานและค่าใช้จ่ายจำนวนมากในการสร้างจิตสำนึกและจัดงานรณรงค์ให้พวกเราประหยัดพลังงานด้วย?
   ...หลังจากนั้นออนทัวร์กับรุ่นน้องลาว...สองสาวมุ่งสู่長野県（nagano）、富山県 （Toyama）มีทางเดินตามเทือกเขาเรียกว่าAlpen routeที่กินพื้นที่สองจังหวัด ใช้รถไฟฟ้า เคเบิลคาร์ รถราง ผ่าน黒部ダム（Kurobe dam）เขื่อนที่ใหญ่สุดในญี่ปุ่น รถเคเบิลที่สูงที่สุด ออนเซ็นที่สูงที่สุด ข้าม立山（Tate mt.）ภูเขาที่สูงรองจากฟูจิซังและความเป็นที่สุดอีกหลายอย่าง เสียดายที่คนเยอะ รถติดจนเวลาเลทจากตาราง ทำให้ไปมืดเอากลางทาง จนถ่ายรูปไม่ได้ มองวิวไม่เต็มที่
 ที่岐阜県(Gifu) 白川郷（shirakawako）มรดกโลกด้านวัฒนธรรม.... ทุ่งนา บ้านไม้ บ้านฟาง... อาจจะหาไม่ยากที่บ้านเรา แต่เพราะนี่คือญี่ปุ่นนี่ล่ะ.... เลยดังขึ้นมา...ด้วยเวลาสั้นๆ ทำให้ขึ้นไปยอดเขาถ่ายรูปมุมสูงไม่ทัน... มีบ้านโบราณที่เปิดให้เข้าชมข้างในได้ด้วย แต่เราแค่ถ่ายรูปกับอ่านคำอธิบายข้างหน้า... เพราะเป็นมรดกโลก เลยรักษาบ้านเก่าๆ เอาไว้ แต่ตัดถนนซีเมนต์อย่างดี มีโรงแรมให้พัก มีรถเข้าถึงทุกซอกมุม ก่อนเลี้ยวเข้าด้านหน้าก็มีเซเว่นตระหง่านอยู่... แค่บ้านนอกยังต้องจัดเอาไว้ด้วย...さすがJapan, High-Technology Country ... หน้าหนาวจะเป็นสีขาวโพลนหมดเลย... อยากมาพักอย่างนี้ดู...
....高山 （Takayama）小京都...แปลว่าเกียวโตเล็กๆ เราว่าคือเกียวโตฉบับบ้านๆละกัน... ไม่ใหญ่มาก ไม่ดูเหมือนถูกจัดแต่งขึ้นมาให้เป็นญี่ปุ่น...พื้นๆดี
หลังจากนั้น ต้องตามกระแสรถติดกลับโตเกียวอีก...
.... เช้าวันสุดท้าย... คิดถึงตลาดปลาขึ้นมา.... ทำเป็นพูดไปเรื่อยเปื่อยแล้วชวนน้องไปกินข้าวเช้ากัน...โผล่จาก築地駅（tsukiji st）ปรากฎว่าวันนี้วันหยุด ตลาดประมูลปลากับร้านอาหารหลายร้านปิดกันหมด เป็นสถานที่ธรรมดา อาหารทะเลอาจจะไม่สดหวานเท่าฮอกไกโด คนที่โดนลากไปด้วยกันคราวนี้อาจจะไม่รู้สึกประทับใจอะไร แต่สำหรับเราแล้ว ที่นี่มีอดีตที่อยากจำ ทีๆเคยไปด้วยกันนานมาแล้ว ที่ๆเคยไปกินข้าวเช้าก่อนเข้าเรียน... 思い出す度に、なんだか自分で微笑みが浮かびくる　
.... รู้สึกเหมือนวันหยุดฤดูร้อนของเรากำลังกลับคืนมาอีกครั้ง ฤดูร้อนเมื่อสามปีที่แล้วเราทำอะไรไปบ้าง...ความทรงจำค่อยๆกลับคืนมาอีก ครั้ง... 徹夜でパソコンして、夜中でコンビニで買い物して、朝が来るまで始発の電車の音を待って、そして例の窓を通って出かける。。。

26～30 Sep สัปดาห์สอบซ่อม: Stay and rest here, Hakodate
  กำลังใจอันหนึ่งที่ทำให้เราจะต้องพยายามสอบผ่านทุกครั้งคือ วันหยุดจากช่วงนี้ฟรีๆ ห้าวัน.
 วัน หยุดคราวนี้... ขอใช้ให้เป็นวัน`หยุด`จริงๆ หยุดคิดมาก หยุดออกเดินทาง หยุดแข่งขัน อยากได้วันหยุดที่สบายๆ บ้างซักที... Just let me take some rest...今度の休みは休みたい。。。
....ได้นอนกลางวัน ทำกับข้าว กินข้าวช้าๆ (สิ่งที่ไม่ได้ทำมานานมาก) เที่ยวอยู่ในเมือง พาเพื่อนจากเมืองอื่นมาทัวร์hakodate...ไม่รู้ว่าช่วงเวลาที่เหลือจะมีโอกาส เที่ยวชมเมืองๆนี้ได้อีกกี่ครั้งกัน...มาทัวร์คราวนี้ เราเลยเลือกที่ๆอยากไป อยากเก็บเอาไว้ในความทรงจำ...ทั้งhakodate mt., Onuma park, Red bricks house, Goryokaku park, โบสถ์เก่าๆ.... ได้ทั้งเที่ยว ทั้งเจอเพื่อนเก่า...แลกเปลี่ยนเรื่องราวทีผ่านมาให้กันและกัน... กระชับสัมพันธ์และตอกย้ำความเป็น`เพื่อน`
... ช่วงวันหยุดคราวนี้ในที่สุดก็ได้อ่านหนังสือที่อยากอ่านแต่ดองเอาไว้มานาน ... คิดถึงหนังสือของIsaac Asimov, Dan Brown สมัยก่อนเคยมีคนรอบข้างรู้ว่าเราชอบงานเรื่องไหน แต่ตอนนี้อ่านไปก็เก็บไว้คนเดียว... สนุกอยู่คนเดียว...
...เป็นวันหยุดได้คุยกับคนอื่นๆ ทีห่างไกลมากขึ้น ทั้งมีเวลาให้กับตัวเองและคนรอบข้างมากขึ้น...

8～12 Oct 09 Influenza Holidays: Hakodate: Dormitory and lobby
.... ไม่ใช่วันหยุดที่อยากได้และคาดฝันไว้เท่าไหร่.... หลังจากไปโรงเรียนคาบเช้าและมีประกาศจากโรงเรียนให้หยุดตั้งแต่คาบบ่าย.... สั่งเด็กกลับบ้านเร่งด่วน ....เราต้องยกเลิกแผนที่วางไว้จะทำแล็บของวันนั้น ขึ้นไปปิดเตาเผาที่แล็บ แล้วกลับมาคิดว่าจะทำยังไงกับอาหารกลางวัน ทำยังไงกับอีกห้าวันข้างหน้าดี....?? (急に！) คืนนั้นทั้งหอกลับมาเหลือแค่เรากับรุ่นน้องสาวลาว ส่วนป้าเฝ้าหอกลับไปตอนดึกๆ(มาเฝ้าไม่ให้เชื้อไวรัสเข้าหอได้?)
   ไข้หวัดกับข่าวไต้ฝุ่นมาพร้อมกันในวันหยุดนี้... ทำให้ไม่เหมาะกับการเดินทางไกล...นานๆทีที่ทำอะไรโดยไม่ต้องวางแผนในตอน เริ่มต้นวัน....แต่ละวันตื่นขึ้นมาคิดถึงข้าวในแต่ละมื้อ รอป้ามาเฝ้าหอ ซื้อของ ชอปปิ้ง แล้วแต่ตอนนี้เราอยากทำอะไร... ดูหนังทีวีจอใหญ่และกินข้าวในล็อบบี้ของหอ...ราวกับทั้งหอเป็นของเรา....
 วันอากาศดีวันหนึ่ง...อยู่ๆก็อยากออกไปปีนhakodate mt ลองชวนรุ่นน้องกับคนไทยคนอื่นในเมืองดู... แล้วออกไปด้วยกันตอนบ่าย 私たちは時間をツブスじゃなくて、スゴスべきだ　
あいにく、ฝนตกปรอยๆลงมาระหว่างทางเดินขึ้น...おかげで ฝนหยุดตอนพวกเราถึงยอดเขาพอดี...ฟ้าหลังฝนบนยอดเขานี่ คุ้มจริงๆ
.... วันหยุดคราวนี้ ทำให้รู้จักหาความสุขเล็กๆของแต่ละวันมากขึ้น ไม่ต้องคิดว่าจะอยู่เพื่ออะไร จะทำไปเพื่ออะไร.... อยู่ให้วันนี้มีความสุข ทำให้ตัวเองและคนรอบข้างมีความสุขบ้าง..

 หลายหยุดที่ผ่านไป ไม่ได้คิดว่าเป็นโชคดีที่ได้หยุดมากมายขนาดนี้เลย ยังมีภาระที่ต้องคิดต้องทำ （To spincoater: I want to spin you more）ยิ่งว่างยิ่งคิดมาก... เริ่มคิดสิ่งที่ต้องทำภายในช่วงเวลาข้างหน้า... เรียนหนังสือ ทำแล็บที่ค้างไว้ จบการศึกษา ย้ายเมือง ลาจาก พบปะ... なんとかなくと、素直に信じたいけど。。。心の一角が考えこんちゃっている

 หลังพายุลูกใหญ่หนึ่งลูกผ่านไป... ฮอกไกโดอาจจะไม่ได้เสียหายมากเหมือนภาคอื่นๆ แต่อากาศก็เย็นลงกะทันหัน ใบไม้ยังไม่ทันเปลี่ยนสีดีเลย 雪虫（แมลงหิมะ จะออกมาโบยบินเล่นก่อนหิมะตก）.... ตอนนี้เรารออยู่นะ....รอฤดูที่ผ่านไปและเวียนเข้ามาในแต่ละปี  รอฤดูที่ผิดแปลกไปเรื่อยๆจากภาวะโลกร้อน จากธรรมชาติที่เปลี่ยนไป....จะเกิดอะไรขึ้นในวันข้างหน้าบ้าง...

 今年の秋はどこに行こうか、今年の冬はどこに行こうか。秋のもみじも冬の雪も、あなたと見たい、あなたと居たい。  

space อันที่แล้วๆมา เราเคยเปรียบที่นี่เหมือนกล่อง (hakodate: hako=box) ในขณะที่คนอื่นๆเดินหน้าต่อไป แต่เรากลับติดอยู่ในนี้...
อาจจะเพราะชินกับการอยู่กับตัวเองมากขึ้น หรือเวลาช่วยให้เราผูกพันกับที่นี่มากขึ้นก็เหอะ... กล่องใบนี้ถือเป็นsanctuaryได้ดีทีเดียวล่ะ...
...เพราะบ้านอยู่ไกลเกินจะกลับไปหาได้ทุกวัน อย่างน้อยขอที่ให้หลบภัย ให้สงบใจได้ทุกวัน...ก็ยังดี...

ที่บอกว่า ตอนนี้ขอพักก่อน แต่ได้แค่พักนึงเท่านั้นล่ะ.... ยังมีสัปดาห์หน้ารอเราอยู่ ...ถ้าสอบปลายภาคคราวนี้ผ่านไป...
It will be the half of this year.... For a half year to graduate
It will be 5/6 of my life in Hakodate...  For a semester to graduate
ถ้าจบจากที่นี่ไป
It will be 2/3 of my life in Japan...if I want to graduate the bachelor degree
It will be 1/2 of my life in Japan...if I want to graduate the master degree
I vent make my mind about how far I want to go...how long I want to be here...
I just have to keep walking coz nothing s telling me to stop... coz time is still running...
Even if I want to have some rest, there s nowhere I can take the real rest here.....

ไม่ได้ถึงขนาด countdown เวลาที่อยู่ที่นี่หรอก... เวลาคงไม่ได้เดินเร็วขึ้นให้.... แค่กำลังลองคิดดู ว่าเราได้ทำอะไรไปบ้าง คุ้มแล้วหรือยัง จะทำอะไรได้อีกบ้าง ในช่วงเวลาเหล่านี้ .... ไม่มีคำตอบหรอก... สรุปแล้วเราก็แค่เดินไปเรื่อยๆ เท่านั้นล่ะ^^!

someone has asked me... `ที่แกบ่นอยู่บ่อยๆ ว่าอยากกลับบ้านน่ะ เพราะนานๆ จะได้กลับซะทีไม่ใช่หรอ ถ้าวันต้องกลับบ้านจริงๆ แล้วไม่ได้กลับมาที่นี่อีก แกจะคิดถึงที่นี่ขึ้นมาบ้างละป่าว`
then I answered adruptly... ‘ไม่...` `ここには心配がないの、思い出しかない。。。思い出は持って帰れるの‘ とりあえずนั่นคือคำตอบของเราในตอนนี้... ในวันข้างหน้าจะเป็นยังไง เราอาจจะเริ่มปฏิเสธอย่างไม่มั่นใจ เราอาจจะเปลี่ยนความคิดใหม่... you know that no one knows...

Let s see what will happen then....

และแล้วหน้าร้อนสุดท้ายของที่นี่ก็ผ่านไป .... ต่อไปนี้เราจะรู้สึกมีหน้าร้อนที่เย็นสบายอย่างที่นี่ได้อีกมั้ย...

space คราวที่แล้ว เราเคยคิดไว้ว่าเราจะใช้หน้าร้อนยังไงดี... จะอยู่อ่านหนังสือตำราเพื่อสอบเข้า...หรือจะออกไปเที่ยวเล่น ยิ่งไกลยิ่งดี ยิ่งไกลยิ่งตอกย้ำความเล็กของชีวิต และความกว้างขวางของโลกใบนี้...

สุดท้าย...ขอเฝ้าหอกับรุ่นน้องสองคน...ตื่นเช้า อ่านหนังสือ กินข้าวไปอ่านหนังสือไป ดูละครไปอ่านหนังสือไป นอนกลางวันไปฝันเห็นหนังสือไป... ช่วงเวลาสามอาทิตย์ที่คิดว่าเป็นปิดเทอมที่น่าเบื่อ ไร้ความตื่นเต้นชีวิตชีวา...อยากรู้แค่ว่าเราจะพยายามได้แค่ไหน จะไปไกลได้ถึงไหนกัน
แต่หลังจากสอบเสร็จแล้วนี่ล่ะ ... ความรู้สึก満足นี้ล่ะ ที่รอมานาน... หลังจากสอบเสร็จแล้ว รู้สึกถึงความเต็มที่ของตัวเอง ... หลังจากออกจากห้องสอบ...แค่นี้ก็พอใจ...ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง จะไม่เสียใจหรอก เราทำเต็มที่แล้วจิง ถ้ามีคนทำได้ดีกว่า แสดงว่าเค้าเหมาะสมกับที่นี่แล้ว... จะยอมให้ ไม่เสียใจเลย... ถ้าไม่มีสามอาทิตย์ที่หดหู่นั่น... คงไม่รู้สึก最高ได้ขนาดนี้ ...
......... เป้าหมายประจำปีอย่างที่ １ ...
เมล์จากคนเดิมๆ เสียงกำลังใจจากคนเดิมๆ ...
ด้วยพลัง katsudon พลังkitkat พลังslave และumeshu(เหล้าบ๊วย) เพลงjay chouที่ฟังตลอดทาง
...............................................

ทริปสั้นๆ หนึ่งอาทิตย์ที่เหลือก่อนหน้าร้อนจะหมดไป... ทริปที่ทำได้แค่ตอนนี้เท่านั้น... ก่อนที่เราจะจากไป
ทริปฮอกไกโด... พูดให้เต็มๆ คือทริปที่แสดงความเป็นฮอกไกโดจริงๆ... ไม่มีเมือง แหล่งชอปปิ้ง โรงงานคาราเมล โรงงานทำขนม
เห็นแค่ความอลังการของธรรมชาติ ภูเขา ทะเลสาบ ทะเล สีเขียวสีฟ้าสุุดลูกหูลูกตา นี่ล่ะคือภาพฮอกไกโดที่เราต้องการจริงๆ
ไม่ขอบรรยายความสวยงาม บรรยายอะไรไม่ได้ขนาดนั้น...ลองดูในอัลบั้มทริป ตอนนี้รู้สึกแค่ว่า เป็นภาพที่คงหาไม่ไดจากที่ไหนอีก
...จากสิ่งที่เห็นด้วยตาจริงๆ ลดมาเป็นรูปภาพ จากรูปภาพจะบรรยายเป็นตัวอักษรยังไงได้นะ...
....... เป้าหมายประจำปีอย่างที่ 2...
ด้วยพลังข้าวปั้นและนมกล่อง ให้สองเท้าก้าวและปีนต่อไป...
ถึงจะออกเดินทางด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ ความห่วง ความอึดอัดมากมาย ด้วยแผลจากส้นสูงกัดตอนสอบสัมภาษณ์
แต่ต้องซึมซับสิ่งที่ได้พบเจอมาในแต่ละวัน และคิดถึงที่ที่ต้องไปวันพรุ่งนี้เข้าไว้ 
...............................................

สิ่้งที่ต้องทำ สิ่งที่คิดไว้ว่าต้องทำ....
.... สบายใจได้ ถอนหายใจอย่างโล่งอกได้เฮือกใหญ่
นอกจากรายงานหน้าร้อนที่ดองไว้ นอกจากสอบปลายภาคอีกหนึ่งอาทิตย์ ยังไงยังมีสิ่งที่ต้องทำ ต้องเจออีกมากมายรออยู่...
.... ก่อนอื่น... ขอนอนยาวๆซักวันได้มั้ย T-T




 

 

last 6th August was my mom birthday. Yes, I am too late for almost a month for her birthday s present.That time I ve made her just a simple photoshop-card.There wasnt any party, any sweet word, any warm hug between two of us.Actually, there havent been for 4 years...

Sorry, for this daughter who always seems think of herself everytime.
Thank you, to u, mom who always seems think of myself everytime.

this song:
artist:青山テルマ Aoyama Teruma
song:ママへ　mama e

20 years of my life 育ててくれた　たった一人で 支えてくれた　強がりなとこ、泣き虫なとこ　全部私は ママに似てるね
คนที่ชุบเลี้ยงฉันมาตลอดยี่สิบปี มีเพียงคนคนนี้เท่านั้นที่คอยเอาใจใส่ฉัน  ความเข้มแข็ง ความอ่อนแอทั้งหมดของฉันคงเหมือนกับแม่นี่ล่ะ

私が寂しくないかと 不安抱えながら 毎日私を守ってくれた
ทุกๆ วันคอยปกป้องฉันไว้ด้วยความกังวลห่วงใยไม่ให้ฉันรู้สึกโดดเดี่ยว

泣いた日も 笑い合った日々も ケンカをしてしかられたことも ママ our time 無駄じゃないよ
วันคืนที่ร้องไห้ วันคืนที่หัวเราะ วันที่ทะเลาะ โดนดุว่า... วันคืนทั้งหมดทีผ่านมาเหล่านั้นของเราไม่ได้สูญเปล่าหรอก
辛い日にはたくさんの愛で 私をギュッと抱きしめていた ママ、聞こえる？ 心から ありがとう…
ช่วยโอบกอดฉันไว้ด้วยความรักอันมากมายในวันคืนที่ยากลำบาก
แม่ ได้ยินที่ฉันพูดไหม? ขอบคุณ...จากใจจริง

行き詰まる時 つぶやいてくれた 『やめたいのなら、やめればいい』
ในวันที่ฉันไร้สิ้นหนทาง ช่วยกระซิบให้ฉัน ‘ถ้าอยากเลิก ก็เลิกได้นะ‘
何度も私は その一言で背中を押され 歩いて来た
ฉันยึดถือคำพูดคำนั้นอยู่ตลอดเวลา และเดินหน้ามาจนถึงวันนี้

ぶつかり合って困らせて 弱い私でも いつでも 深い愛で包んでくれた
อาจจะมีเรื่องกระทบกระทั่งกัน อาจจะทำได้เดือดร้อน...
แต่ก็ยังโอบกอดคนอ่อนแออย่างฉันด้วยความรักลึกซึ้งอยู่ตลอดเวลา

これから立ちはだかる壁にも 私はきっと負けないからね ママ Please don't cry 笑っててね
นับจากวันนี้ไป ฉันจะหยัดยืน จะไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค... แม่ please dont cry ยิ้มไว้นะ
ママが小さな頃に描いた 夢を私が叶えてあげる ママ、our dream 見つめててね これからも
ความฝันที่แม่วาดเอาไว้ ฉันจะทำให้เป็นจริง... ความฝันของพวกเรา... นับจากนี้ไป คอยดูไว้นะ

出会いと別れを繰り返して、何かを覚悟して大人になる
การพบเจอและการเลิกราจะผ่านเข้ามาอยู่เรื่อยๆ การเรียนรู้จากสิ่งเหล่านี้จะทำให้ฉันเติบโต
一人じゃないよね、怖くなんかない 揺るがない強さを 教えてくれたから
ช่วยบอกฉันไว้ว่าฉันไม่ได้โดดเดี่ยวหรอก ฉันไม่ได้หวาดกลัวอะไร ฉันเข้มแข็งได้

過ぎ行く毎日の中にある 大切なもの見つけていこうね ママ、Please don't cry 側にいるよ
ช่วยกันค้นหาสิ่งสำคัญในวันคืนที่ผ่านเข้ามาแต่ละวันนะ mama, please dont cry ฉันอยู่ข้างๆนี่แล้ว
共に流した涙も今は かけがえのない宝物だよ ママ、聞こえる？ 心から ありがとう…
ช่วงเวลาที่เราร้องไห้ด้วยกัน ถือเป็นสิ่งล้ำค่าที่หาสิ่งทดแทนไม่ได้ mama ได้ยินฉันไหม? ขอบคุณ...จากใจจริง
 

I wont let this will be ur next year present. The present is for present(now). While i still can say love to you, i ll keep saying it... while u still can hear me....
Take care of urself